The limits of what can be expected from the SYRIZA government

by Wayne Hall

The above analysis of the politics of SYRIZA and its government does not say anything that is untrue, but it leaves out of account a number of points that are relevant in estimating the political potential of the new Greek government.

For a start, SYRIZA does not touch on any taboo “conspiracy theory” issues, such as 911 and/or the militarization of climate. They have systematically and resolutely refused to engage any of them. They line up with the side of the climate debate that attributes all anomalous “natural” phenomena to “global warming” (of course the other side of that debate is also manipulated).

On Ukraine and Russia there are also limitations to what they can say or do. The senior member of SYRIZA most committed to policies not hostile to Russia, Nadia Valavani, who was foreign policy spokesperson before the election, has now been assigned to economic issues.

Giulietto Chiesa, the journalist and former Europarliamentarian who, I would say, has a “Vineyard of Saker” political orientation , tried to work with SYRIZA in Greece and its equivalent in Italy but has been, and is, treated like a persona non grata by them. I don’t think there is anything personal about this. It is a reflection of political differences.

SYRIZA has continued the traditional Greek “the enemy of my enemy is my friend” orientation towards the Kurds, which in the new post-ISIS geopolitical environment involves a convenient alignment with American and international policies of border changes at the expense of Turkey. Greek and Turkish geopolitical interest are arguably converging, with the two countries having more potential common interests than diverging interests. Of course this is a complex issue but categories of “left wing” and “right wing”, while not entirely irrelevant, also probably do not have as much importance as is attributed to them by SYRIZA.

On the subject of “empowerment of citizens’ participation”, SYRIZA’s declared politics deserve more rigorous thought than they are getting. “Citizens’ participation” in a context of corporate mass media control is no guarantee of politics that are in the objective interests of citizens. It can be a Trojan horse facilitating imposition of policies by foreign-controlled NGOs. Possible first steps towards dealing with this problem have been put forward and discussed to a very limited extent but the discussion has not acquired any traction within SYRIZA. SYRIZA’s policies in this area are as vague as they are in other parliamentary parties.

Mirror on The Vineyard of the Saker


H νέα κυβέρνηση να σβήσει τις λέξεις «Κλιματική Αλλαγή» από τον τίτλο του Υπουργείου Περιβάλλοντος

Το Ελληνικό Υπουργείο Περιβάλλοντος λέγεται “YΠEKA”: « Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής». Ενισχύεται άραγε η θέση των Ελλήνων ακτιβιστών για το κλίμα με το να συμπεριλαμβάνονται οι λέξεις «και κλιματικής αλλαγής» στον τίτλο αυτού του υπουργείου;

Ο συμβατικός δημόσιος διάλογος για το κλίμα δεν αποτελεί επιστημονική συζήτηση αλλά εξαιρετικά πολιτικοποιημένη διαμάχη, η οποία μοιάζει να έχει διαμορφωθεί με κριτήριο τις ανάγκες του δικομματικού πολιτικού συστήματος των ΗΠΑ, με τους Ρεπουμπλικάνους «σκεπτικιστές» και τους Δημοκρατικούς «πεπεισμένους». Ακόμα και την κατηγορία ότι δεν είναι επιστημονική η συζήτηση, την έχει σφετεριστεί η μία πλευρά τις διαμάχης, η πλευρά των «σκεπτικιστών», πάλι για πολιτικούς και όχι για επιστημονικούς λόγους. Ο συμβατικός διάλογος για το κλίμα είναι παραπλανητικός επειδή το ζήτημα κλειδί τόσο για τις κυβερνήσεις όσο και για τους πολίτες δεν είναι εάν τα κλιματικά φαινόμενα οφείλονται «στον άνθρωπο» ή «στη φύση». Το ζήτημα είναι εάν τα ανθρωπογενή κλιματικά φαινόμενα (δηλαδή τα κλιματικά φαινόμενα που μπορούν να είναι αντικείμενο κυβερνητικών αποφάσεων) οφείλονται σε άσχετες ανθρώπινες ενέργειες ή αντίθετα σε σκόπιμα επιλεγμένες πολιτικές για την τροποποίηση του κλίματος.

Αν οι πολιτικές σκόπιμης τροποποίησης του κλίματος κρύβονται πίσω από επίσημους ισχυρισμούς περί «κλιματικής αλλαγής», τότε αυτό αποτελεί σοβαρό λόγο για αποκλεισμό του όρου «κλιματική αλλαγή» από τα επίσημα κυβερνητικά και διακυβερνητικά έντυπα, όπως και από τα ονόματα των υπουργείων. Τα πράγματα πρέπει να λέγονται με το όνομά τους.

Την 25η Μαρτίου 2014 η Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αποφάσισε ότι η διαμαρτυρία εναντίων των μυστικών προγραμμάτων τροποποίησης του κλίματος που είχε υποβάλλει το 2013 η διεθνής πλατφόρμα Skyguards είναι αποδεκτή «σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στο μέτρο που το θέμα εμπίπτει στη σφαίρα των δραστηριοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»

Mακάρι αύτη η στάση της Επιτροπής Αναφορών να αποτελέσει το πρώτο μικρό βήμα προς την αποσύνδεση της Ευρώπης από τα παραλυτικά σενάρια «διαίρει και βασίλευε» που επιβάλλουν επανειλημμένα οι ΗΠΑ: πρώτο μικρό βήμα προς μια αυτόνομη Ευρώπη των πολιτών.

Υπάρχουν σκεπτικιστές για τις κλιματικές αλλαγές οι οποίοι συνηγορούν υπέρ της κατάργησης της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος (IPCC). Ο Δρ. VincentGray της Νέας Ζηλανδίας λέει, για παράδειγμα: “Η IPCC είναι θεμελιακά διεφθαρμένη. Η μόνη ‘μεταρρύθμιση΄ που θα μπορούσα να φανταστώ θα ήταν η κατάργησή της.”

Άλλοι σκεπτικιστές προβάλλουν πιο επίμονα και με εκτεταμένη τεκμηρίωση το ίδιο αίτημα. Η συγγραφέας και ακτιβίστρια DonnaLaframboise τελειώνει το βιβλίο της «O Έφηβος Εγκληματίας – Ξεσκέπασμα της IPCC» με την παρότρυνση «Διαλύστε την IPCC”». Γράφει: «χρειάζεται επανεξέταση η υπόθεση (των κλιματικών αλλαγών) – με ολοκαινούργιο δικαστή, ολοκαινούργιοι ένορκοι, ολοκαινούργιο εισαγγελέα. Αυτή η νέα αμόλυντη ομάδα θα πρέπει να ξαναρχίσει από την αρχή.» “Επί χρόνια μας έλεγαν ότι η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος είναι αξιοπρεπής οργάνωση επαγγελματιών (…) Στην πραγματικότητα είναι παραβατικό αναξιόπιστο τσογλάνι. Αποκλείεται να μη συμφωνούν οι ακτιβιστές για το κλίμα και οι σκεπτικιστές τουλάχιστον στο σημείο ότι το μέλλον του πλανήτη είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να αφήνεται σε τέτοια χέρια. Θα έπρεπε οι κυβερνήσεις να κόψουν αμέσως τα κονδύλια και να διαλυθεί η IPCC.”

Τάδε έφη Donna Laframboise. Αυτή η τολμηρότατη πρόκληση αξίζει ανταπόκρισης. Η Donna και οι ομοϊδεάτες της είναι άραγε αρκετά αντίθετοι στην IPCC ώστε να είναι έτοιμοι να επιχειρήσουν τη δημιουργία της “νέας IPCC” σε συνεργασία με τη διεθνή πλατφόρμα Skyguards και τις ομάδες πολιτών που έχουν ίδιους στόχους;

7 Ιανουαρίου 2015

Remove the Words “Climate Change” from the Title of the Greek Ministry for the Environment

The Greek Ministry of the Environment is called “YPEKA”: Ministry for the Environment, Energy and Climate Change. Is the cause of climate change campaigners in Greece strengthened by having the term “climate change” included in the name of this ministry?

The conventional public debate on climate is not a scientific debate. It is a highly politicized debate which appears to be structured around the needs of the two-party political system of the United States, with Republican “climate change sceptics” and Democrat “climate change believers”. Even the accusation that the climate debate is not scientific but political has been misappropriated by one side of the conventional debate, the “sceptic” side, for purposes, again, not scientific but political. The conventional climate debate is misleading because the key issue for governments and citizens is not whether climatic phenomena are “man-made” or “natural”. The key issue is whether anthropogenic climatic phenomena (the kind to which governmental policy decisions can be relevant) are the result of human activity unrelated to climate policy or the result of deliberate policies of climate modification.

If policies of deliberate climate modification are being concealed behind allegations of “climate change”, this is surely adequate grounds for banishing the term “climate change” from governmental and intergovernmental policy documents, and from the titles of ministries. Phenomena should be called by their real name.

On 25th March 2014 the European Parliament’s Committee on Petitions ruled that the charges against clandestine climate modification raised the previous year by the active citizens of the Skyguards civic platform are “admissible in accordance with the Rules of Procedure of the European Parliament, insofar as the subject matter falls within the sphere of activities of the European Union.”

How desirable it would be if this ruling of the Committee on Petitions could comprise a first step towards Europeans extracting themselves from the paralyzing divide-and-rule scenarios continually being imposed by the United States, a first step towards a Europe of autonomous citizens.

There are climate change sceptics who advocate the abolition of the UN’s Intergovernmental Panel on Climate Change. Dr. Vincent Gray of New Zealand says, for example: “The IPCC is fundamentally corrupt. The only ‘reform’ I could envisage would be its abolition.”

Other climate change sceptics make the proposal more persistently and with full documentation. The author and activist Donna Laframboise finishes her book “The Delinquent Teenager” an expose of the IPCC” with a chapter entitled “Disband the IPCC”. She says: “The (anthropogenic climate change) case must be examined anew – with a brand new judge, a brand new jury, a brand new prosecutor. This fresh, untainted group must start from scratch. (…)” “For years we’ve been told the IPCC is a reputable and professional organization. (…) In reality, it’s a rule-breaking, not-to-be-trusted delinquent teenager. Surely climate activists and climate skeptics can agree on this one thing: the future of the planet is too important to be left in hands such as these. Governments should suspend funding immediately. The IPCC must be disbanded.”

So speaks Donna Laframboise. Her bold challenge deserves to be taken up. Are she and her fellow thinkers strongly enough opposed to the IPCC to be willing to try to build “a new IPCC” in conjunction with the Skyguards civic platform and the citizens’ groups that share its objectives?

7th January 2015

The next step for the movement against climate modification and HAARP

(Address to the seminar on climate modification and HAARP organized by the Healing Sound Movement, Amsterdam, 7th December 2014)

Click here for the .pdf of the presentation: The next step for the movement against climate modification and HAARP.

Please note: clicking on external links in the .pdf will lead you away from the page. Please right-click on links and select Open Link in New Tab to navigate to the linked content without leaving the presentation .pdf.

14th December 2014

Α Challenge to the Islamic State?

Α Challenge to the Islamic State?

W. Hall 28th September 2014

In an article dated 25th September 2014 the journalist and former American Treasury policy maker Paul Craig Roberts posed the question: ‘Will Russia and China hold their fire until war is the only alternative?’

Roberts characterizes Obama’s September 24 speech at the UN as Obama’s September 24 speech at the UN as “the most absurd thing I have heard in my entire life. It is absolutely amazing that the president of the United States would stand before the entire world and tell what everyone knows are blatant lies… It is even more amazing that every person present did not get up and walk out of the assembly. The diplomats of the world actually sat there and listened to (these) lies from the world’s worst terrorist. They even clapped their approval.”

“It is impossible,” he continues, “ to pick the most absurd statement in Obama’s speech or the most outrageous lie. Is it this one? ‘Russian aggression in Europe recalls the days when large nations trampled small ones in pursuit of territorial ambition. Or is it this one? ‘After the people of Ukraine mobilized popular protests and calls for reform, their corrupt president fled. Against the will of the government in Kiev, Crimea was annexed. Russia poured arms into eastern Ukraine, fueling violent separatists and a conflict that has killed thousands. When a civilian airliner was shot down from areas that these proxies controlled, they refused to allow access to the crash for days. When Ukraine started to reassert control over its territory, Russia gave up the pretense of merely supporting the separatists, and moved troops across the border.’”

“The entire world,” says Roberts, “ knows that Washington overthrew the elected Ukrainian government, that Washington refuses to release its satellite photos of the destruction of the Malaysian airliner, that Ukraine refuses to release its air traffic control instructions to the airliner, that Washington has prevented a real investigation of the airliner’s destruction, that European experts on the scene have testified that both sides of the airliner’s cockpit demonstrate machine gun fire, an indication that the airliner was shot down by the Ukrainian jets that were following it. Indeed, there has been no explanation why Ukrainian jets were close on the heels of an airliner directed by Ukrainian air traffic control.”

“Who are the extremists – ISIS which cut off the heads of four journalists, or Washington which has bombed seven countries in the 21st century murdering hundreds of thousands of civilians and displacing millions?”

“Who is the worst terrorist–ISIS, a group that is redrawing the artificial boundaries created by British and French colonialists, or Washington with its Wolfowitz Doctrine, the basis of US foreign policy, which declares Washington’s dominant objective to be US hegemony over the world?”

“ISIS is the creation of Washington. ISIS consists of the jihadists Washington used to overthrow Gaddafi in Libya and then sent to Syria to overthrow Assad. If ISIS is a ‘network of death,’ a ‘brand of evil’ with which negotiation is impossible as Obama declares, it is a network of death created by the Obama regime itself. If ISIS poses the threat that Obama claims, how can the regime that created the threat be credible in leading the fight against it?”

So speaks Paul Craig Roberts. But he does not, in any case, advocate fighting against the Islamic State. He deplores the way that Russian and Chinese fears of discord among their own Muslim populations have “caused both governments to make the extremely serious strategic mistake of aligning with Washington against ISIS and with Washington’s policy of protecting Washington’s status quo in the Muslim world.”

“If Russia and China understood the deadly threat that Washington presents, both governments would operate according to the time honored principle that ‘the enemy of my enemy is my friend.’ Russia and China would arm ISIS with surface to air missiles to bring down the American planes and with military intelligence in order to achieve an American defeat. With defeat would come the overthrow of Saudi Arabia, Bahrain, Qatar, the United Arab Emirates, Jordan, Egypt and all of the American puppet rulers in the area. Washington would lose control over oil, and the petro-dollar would be history. It is extraordinary that instead Russia and China are working to protect Washington’s control over the Middle East and the petro-dollar.”

Even if it were desirable to do so, European citizens cannot force the governments of Russia or China to follow Paul Craig Roberts’ advice and arm the Islamic State with surface-to-air missiles and military intelligence. Something that is within our power, however, is to at least try to discover whether these terrorists will publicly acknowledge seeing the world the way Paul Craig Roberts sees it or whether they prefer to support the way Obama claims to see it, so confirming the allegations that they are mere constructs of US and Israeli secret services.

Many, if not most, jihadists – and people who identify with them – appear to accept, and want people to accept, the official US conspiracy theory that Osama Bin Laden and/or other Islamic warriors were responsible for, or at least involved in, the terrorist attacks on the United States on 11th September 2001.

Should the Islamic State and its proclaimed caliph, or “caliph”, be challenged to determine which side they are in relation to the events of 11th September 2001 and all that has followed in the subsequent “War against Terror?” Is it possible, and/or acceptable to attempt to address the “Islamic State”, and any possible competing would-be caliphates, directly?

A possible challenge to would-be caliphs could be worded as follows:

  1. Impartial examination of existing evidence supports the allegation that the Malaysian Airlines aircraft that crashed in Ukraine on 22nd July was brought down not by a missile fired by Ukrainian separatists or by Russians but by Ukrainian fighter aircraft.
  2. Impartial examination of existing evidence supports the allegation that the terrorist attacks in New York and Washington on September 11, 2001 were not the work of Osama Bin Laden or any other jihadist fighters but were conducted by, or with the complicity of, the US government itself. They were a “false flag operation”.
  3. The Islamic State and its proclaimed caliph (and all other Jihadist groups challenging the credentials of the Islamic State’s caliphate, or “caliphate” and/or advancing competing claims to be a caliphate) are asked to state whether they support the above two assertions.

It is often said that with the dramatic, but never properly examined, events of 11th September 2001 and the subsequent “War on Terror”, the United States has created a Frankenstein monster in the form of global jihad. But the jihad and the jihadists are not the only monster. There is also the monster of a hysterical and intellectually empty “public opinion” that has provided the fuel to drive every new phase of the never-ending avalanche of destruction that has proceeded since that time.

Footnote: In response to the above article, Matthias Chang, co-founder of Malaysia’s Perdana Global Peace Movement, reiterates his view that “ISIS is a CIA, Mossad, MI5, NATO construct and there is no need to have any dialogue with this bunch of mercenaries doing the bidding of the war party. There is nothing they can add to the 9-11 truth movement…. The truth movement in the US should focus on the internal forces responsible for 9-11.

Μια Πρόκληση στο “Ισλαμικό Κράτος”;

Γ. Χωλ
28 Σεπτεμβρίου 2014

O δημοσιογράφος και πρώην κρατικός αξιωματούχος των ΗΠΑ Paul Craig Roberts σε πρόσφατο του άρθρο έθεσε την εξής ερώτηση: “H Ρωσία και η Κίνα θα κρατήσουν στάση ‘μετριοπάθειας’ μέχρι ν’αποκλειστεί κάθε λύση εκτός από τον πόλεμο;”

O Paul Craig Roberts χαρακτηρίζει την ομιλία του Obama στις 24 Σεπτεμβρίου στον ΟΗΕ ως “το πιο γελοίοπράγμαπου έχω ποτέ ακούσει.” “Μένω άναυδος,” είπε, “που δεν σηκώθηκαν όλοι για να αποχωρήσουν από τη συνέλευση.Οι διπλωμάτες του κόσμου παρέμειναν εκεί και άκουσαν κραυγαλέα ψέματα από τον χειρότερο τρομοκράτη του πλανήτη. Χειροκρότησαν κιόλας για να τα επιδοκιμάσουν.”

“Είναι αδύνατο να διαλέξεις,” συνέχισε, “ποιά είναι η πιο γελοία δήλωση της ομιλίας του Obama ή το πιο εξωφρενικό ψέμα. Μήπως είναι το ακόλουθο;: ‘Η Ρωσική επιθετικότητα στην Ευρώπη θυμίζει την εποχή εκείνη που τα μεγάλα κράτη λόγω των εδαφικών τους βλέψεων, ποδοπατούσαν τα μικρά.’…. Μήπως είναι το ακόλουθο;: ‘Αφού ο λαός της Ουκρανίας κινητοποιήθηκε με λαϊκές διαμαρτυρίες και αιτήματα μεταρρύθμισης, ο διεφθαρμένος πρόεδρος ετράπη σε φυγή. Ενάντια στη θέληση της κυβέρνησης του Κιέβου η Κριμαία προσαρτήθηκε. Η Ρωσία πλημμύρισε με όπλα την ανατολική Ουκρανία, ενισχύοντας τους βίαιους αποσχιστές και τις συγκρούσεις στις οποίες έχουν σκοτωθεί χιλιάδες άνθρωποι. Όταν ένας αεροσκάφος της πολιτικής αεροπορίας καταρρίφθηκε πάνω από εδάφη ελεγχόμενα από τα φερέφωνα της Ρωσίας, αρνήθηκαν για πολλές μέρες την πρόσβαση στον τόπο της τραγωδίας. Όταν η Ουκρανία άρχισε να επανακτά τον έλεγχο των εδαφών της, η Ρωσία εγκατέλειψε τα προσχήματα απλής υποστήριξης των αποσχιστών και μετέφερε στρατεύματα μέσα στα εδάφη της Ουκρανίας.’”

“Ολόκληρη η οικουμένη γνωρίζει, ” επιχειρηματολογεί ο Roberts, “ότι η Ουάσιγκτον ανέτρεψε την εκλεγμένη ουκρανική κυβέρνηση, ότι η Ουάσιγκτον αρνείται να δημοσιεύσει τις δορυφορικές φωτογραφίες της καταστροφής του μαλαισιανού αεροσκάφους, ότι η Ουκρανία αρνείται να αποκαλύψει τις οδηγίες που έδωσαν οι ελεγκτές της στους πιλότους του αεροσκάφους, ότι η Ουάσιγκτον έχει εμποδίσει μιασοβαρή εξέταση της πτώσης του αεροσκάφους, ότι ευρωπαίοι εμπειρογνώμονες που το εξέτασαν διαπίστωσαν ότι και οι δυο πλευρές του πιλοτηρίου εμφανίζουν χτυπήματα από πολυβόλα, μια ένδειξη ότι το αεροσκάφος καταρρίφθηκε από τα ουκρανικά μαχητικά αεροπλάνα που το ακολουθούσαν. Πράγματι,δεν έχει υπάρξει εξήγηση γιατί αυτά τα μαχητικά βρέθηκαν πλησίον άλλου αεροσκάφους που καθοδηγείτο από τις Ουκρανικές υπηρεσίες εναέριας κυκλοφορίας .”

“Ποιοί είναι οι εξτρεμιστές- το Ισλαμικό κράτος (ΙΚ) που κόβει τα κεφάλια τεσσάρων δημοσιογράφων ή η Ουάσιγκτον που έχει βομβαρδίσει επτά χώρες μέσα στον 21ο αιώνα δολοφονώντας εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες και εκδιώκοντας εκατομμύρια από τις εστίες τους;”

“Ποιός είναι ο χειρότερος τρομοκράτης- το ΙΚ που συμμετέχει στον ανασχεδιασμό των τεχνητών συνόρων τα οποία είχαν δημιουργήσει οι βρετανοί και γάλλοι αποικιοκράτες ή η Ουάσιγκτον που έχει σαν βάση της εξωτερικής της πολιτικής το δόγμα Wolfowitz, το οποίο δηλώνει ότι ο πρωταρχικός στόχος της Ουάσιγκτον είναι η ηγεμονία της στον πλανήτη;”

“Το ΙΚείναι δημιουργία της Ουάσιγκτον. Αποτελείται από τους τζιχαντιστές που η Ουάσιγκτον χρησιμοποίησε για να ανατρέψει τον Καντάφι στην Λιβύη και στη συνέχεια τους έστειλε στη Συρία να ανατρέψουν τον ΄Ασσαντ. Εάν το ΙΚαποτελεί ‘δίκτυο θανάτου,’ και ‘ενσάρκωση του κακού’ με το οποίο οι διαπραγματεύσεις είναι αδύνατεςόπως δηλώνει ο Ομπάμα, τότε είναι δίκτυο θανάτου που το κατασκεύασαν οι ίδιες οι ΗΠΑ. Αν το ΙΚ αποτελεί την απειλή που ισχυρίζεται ο Ομπάμα, πώς μπορεί το κράτος που την δημιούργησε να οδηγεί πειστικά στην πάλη ενάντια σε αυτήν;”

Έτσι κι αλλιώς ο Paul Craig Roberts δεν συνηγορεί υπέρ μιας πάλης ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος. Αποδοκιμάζει τον τρόπο που οι φόβοι των Ρώσων και τον Κινέζων για αναστάτωση των δικών τους μουσουλμανικών πληθυσμών “έφεραν και τις δύο κυβερνήσεις να ευθυγραμμιστούν με την Ουάσιγκτον ενάντια στο ΙΚ και υπέρ της πολιτικής προστασίας του φιλοαμερικάνικού κατεστημένου στο μουσουλμανικό κόσμο,πράττοντας εξαιρετικά σοβαρό λάθος.”

“Αν η Ρωσία και η Κίνα συνειδητοποιούσαν τη θανάσιμη απειλή που παρουσιάζουν οι ΗΠΑ, και οι δυο κυβερνήσεις θα ασπάζονταν την πανάρχαια αρχή ότι ‘ο εχθρός του εχθρού μου είναι ο φίλος μου’. Οι Ρώσοι και οι Κινέζοι θα όπλιζαν το ΙΚ με αντιαεροπορικούς πυραύλους για να καταρρίπτουν τα αμερικανικά αεροπλάνα και με στρατιωτικές πληροφορίες για να πετύχουν αμερικανική ήττα. Την ήττα θα ακολουθούσε η κατάρρευση της Σαουδικής Αραβίας, του Μπαχρέιν, του Κατάρ, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Ιορδανίας, της Αιγύπτου, κοντολογίς όλων των ανδρεικέλων των Αμερικανών στην περιοχή. Η Ουάσιγκτον θα έχανε τον έλεγχο του πετρελαίου και το πετρο-δολλάριο θα πέρναγε στην ιστορία. Είναι απορίας άξιον ότι αντί αυτού, η Ρωσία και η Κίνα προστατεύουν το πετρο-δολλάριο και τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής από την Ουάσιγκτον.”

Tάδε έφη ο Paul Craig Roberts. Ακόμα και να είναι επιθυμητό αυτό που προτείνει ο Δρ. Roberts, οι ευρωπαίοι πολίτες δεν μπορούν να υποχρεώσουν τις κυβερνήσεις Ρωσίας και Κίνας να ακολουθήσουν τις συμβουλές του και να οπλίσουν το Ισλαμικό Κράτος με αντιαεροπορικούς πυραύλους και στρατιωτικές πληροφορίες. Υπάρχει κάτι άλλο όμως που είναι στα πλαίσια των δυνατοτήτων μας. Μπορούμε να καταβάλουμε μια προσπάθεια να διαπιστώσουμε κατά πόσον οι τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους είναι διατεθειμένοι να παραδεχθούν δημόσια ότι οι τζιχαντιστές δεν είχαν καμία σχέση με την 11η Σεπτεμβρίου και επομένως ότι μπορούν κατά τουλάχιστον σε αυτό το θέμα να είναι σύμμαχοι του κινήματος για την Αλήθεια και όχι σύμμαχοι του Μπαράκ Ομπάμα.

Πολλοί, αν όχι οι περισσότεροι τζιχαντιστές, όπως κι εκείνοι που ταυτίζονται με αυτούς, δείχνουν να δυσανασχετούν με την ιδέα ότι οι επιθέσεις στις 11ης Σεπτεμβρίου 2001 δεν είχαν καμία σχέση με τους ίδιους.

Θα ήταν άραγε επιθυμητή μια πρόκληση προς το ΙΚ και τον αυτοαποκαλούμενο χαλίφη του ώστε να διαπιστωθεί σε ποια πλευρά βρίσκεται όσον αφορά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου και όλα όσα ακολούθησαν στον «πόλεμο ενάντια στην Τρομοκρατία»;

Μια ενδεχόμενη πρόκληση προς το χαλίφη και όποιον άλλον φιλοδοξεί να γίνει χαλίφης θα μπορούσε να είναι:

  1. Μια αμερόληπτη εξέταση των υπαρκτών αποδείξεων επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης/9/2001 δεν ήταν έργο του Οσάμα Μπιν Λάντεν ή όποιου άλλου τζιχαντιστή αλλά ήταν εσωτερική υπόθεση του αμερικανικού κράτους.
  1. Μια αμερόληπτη εξέταση των υπαρκτών αποδείξεων επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό ότι το αεροσκάφος της Μαλαισίας που καταρρίφθηκε στην Ουκρανία στις 22/7/2014 δεν χτυπήθηκε από πύραυλο εκτοξευμένο από τους φιλορώσους αποσχιστές της Ουκρανίας αλλά από πυροβόλα μαχητικών αεροπλάνων της του καθεστώτος του Κιέβου.
  2. Το Ισλαμικό Κράτος και ο αυτοαποκαλούμενος χαλίφης (όπως και όλες οι ανταγωνιστικές σε αυτό ομάδεςτων ισλαμιστών ) καλούνται να διευκρινήσουν κατά πόσο ταυτίζονται με τους παραπάνω δυο ισχυρισμούς.

Συχνά λέγεται ότι με τα θεαματικά γεγονότα της 11ης/9 που ποτέ δεν εξετάσθηκαν σε βάθος καθώς και με τον επακόλουθο “Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας” οι ΗΠΑ δημιούργησαν ένα τεράστιο τέρας Φράνκενσταϊν με τη μορφή του πλανητικού τζιχάντ. Το τζιχάντ και οι τζιχαντιστές δεν είναι όμως τα μόνα τέρατα. Υπάρχει και το τέρας της υστερικής και διανοητικά αδειανής “κοινής γνώμης” που προσφέρει το καύσιμο το οποίο κινεί κάθε νέα φάση της μετέπειτα ατέλειωτης χιονοστιβάδας της καταστροφής

ΥΓ:Απαντώντας στο ανωτέρω άρθρο ο Matthias Chang, συνιδρυτής του Παγκόσμιου Κινήματος Ειρήνης Περντάνα της Μαλαισίας, επαναλαμβάνει την άποψή του ότι το ΙΚ είναι κατασκεύασμα των ΣΙΑ, Μοσάντ, MI5, NATO. Δεν υπάρχει ανάγκη διαλόγου με αυτή την ομάδα των μισθοφόρων που κάνουν το χατήρι του κόμματος του πολέμου και δεν έχουν να προσθέσουν τίποτα στο κίνημα για την Αλήθεια της 11ης Σεπτεμβρίου. Το κίνημα στις ΗΠΑ θα έπρεπε να εστιάσει στις εσωτερικές δυνάμεις που έχουν την ευθύνη για τις επιθέσεις της 11/9/2001.

George Perdikis – Cypriot Parliamentarian “Geoengineering”/clandestine spraying – The resistance from European citizens: From the municipal council of Aegina to the European Parliament

George Perdikis – Cypriot Parliamentarian
“Geoengineering”/clandestine spraying
The resistance from European citizens:
From the municipal council of Aegina to the European Parliament


On Sunday 8th June 2014, under the auspices of the municipality of Aegina in Greece, the parliamentarian of the Cyprus Greens George Perdikis spoke in Aegina on the taboo subject of the clandestine “chemtrails” spraying.

It should be noted that while ever more academic specialists make public statements in support of the idea of spraying the planet’s skies with sulphates or with aluminium or other toxic metals, allegedly as a measure of mitigating climate change, discussion around the view that such spraying is already in implementation – planet-wide – remains systematically prohibited within the political system and the mainstream media. Anyone arguing that “chemtrails” are a reality is ridiculed and rejected as a “conspiracy theorist”.

Nevertheless, as a result of the action of activists throughout Europe, the European Parliament has now decided that the related discussion is “admissible in accordance with the Rules of Procedure of the European Parliament, insofar as the subject matter falls within the sphere of activities of the European Union.”

(See here the report of the Cyprus Greens on the spraying.)

In 2012 Mr. George Perdikis gave an interview in Athens on the spraying.

Seven parliamentarians in Greece from almost all parties have asked questions in Parliament about the clandestine spraying. (for subtitles click rectangle on right under the picture)

Aegina occupies a distinguished position in the history of citizen reaction against these spraying programmes conducted behind the back of the public. In 2003 it emerged as the first municipality in Europe to attempt to take action for investigation of the subject. There is a relevant video online with the present (June 2014) deputy mayor of Aegina Nektarios Koukoulis.

Here are some photographs from George Perdikis’ June 2014 visit to Aegina.

Γεωμηχανική και Κλιματική Αλλαγή // Climate Change & Geoengineering

Μια εξέταση των παγκόσμιων αεροψεκασμών υπό το πρίσμα του «τέλους του Ψυχρού Πολέμου».
(ελληνικοί υπότιτλοι διαθέσιμοι).

Άρθρο Κλιματική Αλλαγή και Γεωμηχανική στο blog ΨΕΚΑΣΜΑΤΑ

Η τοποθέτηση της ομάδας Ενουρανοίς σχετικά με τη Γεωμηχανική.

Το κείμενο αυτό ετοιμάστηκε ως εισαγωγή σε συζήτηση (στο κανάλι VMedia) με το ελληνικό τμήμα της οργάνωσης Greenpeace. Διατυπώθηκε προσεχτικά έτσι ώστε να μην προσβάλλει κανένα από τα γνωστά “ταμπού” της Greenpeace: δεν γίνονται αναφορές σε chemtrails/contrails, σε θεωρίες συνωμοσίας, στη Νέα Παγκόσμια Τάξη, στους Πεφωτισμένους ή στην Ατζέντα 21. Δεν προβάλλει θέσεις σκεπτικισμού όσον αφορά τις ανθρωπογενείς κλιματικές αλλαγές. Ο στόχος ήταν να διερευνηθεί που ακριβώς η Greenpeace θα μπορούσε να διαφωνεί με τέτοια τοποθέτηση της ομάδας Enouranois, αφού αυτή η διεθνή οικολογική οργάνωση δηλώνει αντίθετη στις περισσότερες μορφές της γεωμηχανικής. Πράγματι, ο αρμόδιος για το κλίμα της ελληνικής οργάνωσης Greenpeace δεν βρήκε κανένα αμφισβητήσιμο σημείο στο κείμενο.

Τελικά όμως πήρε οδηγία να μας εξηγήσει ότι η Greenpeace, παρόλο που αντιτίθεται στη γεωμηχανική, δεν σκοπεύει να συμμετέχει σε δημόσιο διάλογο για το θέμα.

Άρθρο Η Greenpeace αρνείται τον δημόσιο διάλογο για τη γεωμηχανική στο blog ΨΕΚΑΣΜΑΤΑ

ENGLISH VERSION οf above video

The position of the Enouranois group on geoengineering.

This presentation was prepared as introduction to a discussion (on the VMedia channel) with the Greek section of Greenpeace. It was formulated carefully so as not to offend any of the familiar “taboos” of Greenpeace.  There were no references to chemtrails/contrails, to conspiracy theories, to the New World Order, to the Illuminati, to Agenda 21. The presentation does  not promote anthropogenic climate change skepticism. The objective was to determine where exactly Greenpeace could disagree with the formulation of the Enouranois group, given that this international ecological organization declares itself opposed to most forms of geoengineering. In fact the person responsible for climate change issues at the Greek Greenpeace could not find any point of disagreement with the text.

But in the end he explained, evidently on instruction, that although Greenpeace is opposed to geoengineering, it does not propose to enter into public discussion of the subject.

Links to the article on American websites:
Greenpeace in Greece mum on geoengineering